- De goederen worden in het openbaar of met toestemming van de rechter-commissaris ondershands verkocht. Geen toestemming van de rechter-commissaris is vereist voor zover blijkens de boedelbeschrijving de waarde van te verkopen goederen gezamenlijk niet meer bedraagt dan € 2.000, eerder door de curator verkochte goederen daarbij in aanmerking nemend.
- Over alle niet spoedig of in het geheel niet voor vereffening vatbare baten beschikt de curator op de wijze door de rechter-commissaris goed te keuren.
Artikel 176 Faillissementswet (176 FW)
Openbare of onderhandse verkoop van de goederen
Wettekst
Toelichting
Artikel 176 Fw geeft de curator twee manieren om de boedel te gelde te maken: openbare verkoop, of onderhandse verkoop met toestemming van de rechter-commissaris. Voor kleine partijen geldt een uitzondering, en voor baten die zich moeilijk laten verkopen bevat het artikel een aparte regeling.
Openbaar of ondershands
Openbare verkoop, bijvoorbeeld via een veiling, is transparant: iedereen kan meebieden en de prijs komt in het openbaar tot stand. Onderhandse verkoop levert vaak meer op, zeker als er één partij is die het geheel wil overnemen, maar vraagt om controle. Daarom mag de curator alleen ondershands verkopen met toestemming van de rechter-commissaris.
De grens van € 2.000
Voor kleine verkopen hoeft de curator geen toestemming te vragen. Blijkt uit de boedelbeschrijving dat de te verkopen goederen samen niet meer waard zijn dan € 2.000, dan kan hij ze ondershands verkopen. Daarbij moet hij wel meetellen wat hij eerder al heeft verkocht, zodat het bedrag niet in kleine stukken kan worden opgeknipt.
Die vrijstelling scheelt werk bij zaken die het toezicht niet waard zijn: een oude computer, een restpartij, wat gereedschap. De boedelbeschrijving is daarbij het ijkpunt.
Baten die zich niet laten verkopen
Sommige bezittingen zijn niet snel of helemaal niet te vereffenen. Denk aan een vordering waarover eerst jaren geprocedeerd moet worden, of aan een aandeel in iets wat alleen samen met anderen kan worden verkocht. Over die baten beschikt de curator op de wijze die de rechter-commissaris goedkeurt. Hij kan zo'n vordering bijvoorbeeld overdragen in plaats van er eindeloos op te blijven wachten.
Een voorbeeld. Bij een failliete horecazaak verkoopt de curator de keukeninrichting via een veiling, en biedt hij het volledige interieur eerst ondershands aan een geïnteresseerde ondernemer aan. Voor die onderhandse verkoop vraagt hij toestemming aan de rechter-commissaris, die de aangeboden prijs vergelijkt met de taxatie.
In de praktijk
Bent u schuldeiser en vindt u dat er te goedkoop wordt verkocht, meld dat dan bij de curator of de rechter-commissaris. Het toezicht op de onderhandse verkoop is er juist om te voorkomen dat waarde weglekt.
Bent u geïnteresseerd in bedrijfsmiddelen uit een boedel, neem dan contact op met de curator en doe een onderbouwd bod. De curator zal de prijs moeten kunnen verantwoorden, dus een serieus bod met een taxatie erbij maakt de meeste kans.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Kan een schuldeiser opkomen tegen onderhandse verkoop?
Uitgangspunt van de wet is openbare verkoop; voor onderhandse verkoop heeft de curator toestemming van de rechter-commissaris nodig. Tegen die toestemming zelf staat geen hoger beroep open. De Hoge Raad besliste dat een belanghebbende zich daarnaast op grond van artikel 69 tot de rechter-commissaris kan wenden tegen de verkoop zoals de curator die wil aangaan, en ook tegen de beoogde koper; de rechter-commissaris weegt dan het belang bij goed boedelbeheer af tegen dat van een vlotte afwikkeling. Tegen die beschikking staat wel hoger beroep open: de uitsluiting van hoger beroep geldt alleen voor de procedure waarin de curator om toestemming heeft gevraagd.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.