Artikel 156 Faillissementswet (156 FW)

Artikel 156 Fw sluit de rij rechtsmiddelen rond het akkoord. Is het gerechtshof aan zet geweest en is een partij het ook daarmee oneens, dan kan zij naar de Hoge Raad. De wet houdt het kort: cassatie verloopt binnen dezelfde termijnen en op dezelfde manier als het hoger beroep dat artikel 155 Fw beschrijft.

Wat de verwijzing betekent

Doordat de wet naar de regeling van het hoger beroep verwijst, gelden daar dezelfde uitgangspunten:

• Dezelfde korte termijn. Er geldt geen ruimere periode dan bij het hoger beroep; ook hier telt u in dagen vanaf de uitspraak.
• Dezelfde wijze van instellen. Het gaat om een verzoek dat bij de griffie wordt ingediend, niet om een dagvaarding.

- Dezelfde snelle behandeling. Het faillissement mag niet onnodig lang op de beslissing wachten.

Waar cassatie over gaat

Wie tegen de beslissing over de homologatie in cassatie gaat, krijgt geen nieuw onderzoek van de feiten. De Hoge Raad kijkt of het hof het recht juist heeft toegepast en of zijn beslissing begrijpelijk is gemotiveerd. Vindt u dat het hof de feiten verkeerd heeft gewaardeerd, dan is dat in cassatie doorgaans geen begaanbare weg.

Wie naar de Hoge Raad kan

De kring van rechthebbenden volgt de lijn van artikel 154 Fw. Is de homologatie uiteindelijk geweigerd, dan zijn het de gefailleerde en de schuldeisers die vóór het akkoord waren die er belang bij hebben; is zij toegestaan, dan zijn het de schuldeisers die tegen stemden of afwezig waren. Cassatie kan alleen worden ingesteld met medewerking van een advocaat bij de Hoge Raad; zonder die bijstand komt u er niet.

Een voorbeeld. Het hof bekrachtigt alsnog een akkoord dat de rechtbank had geweigerd. Een schuldeiser die van begin af aan tegen stemde, meent dat het hof een verkeerde maatstaf heeft gehanteerd bij de vraag of de nakoming voldoende is gewaarborgd. Dat is een rechtsvraag, en daarvoor is cassatie het aangewezen middel.

In de praktijk

Cassatie is zelden de eerste stap waaraan een schuldeiser denkt, en dat is terecht: de kosten en de doorlooptijd wegen vaak niet op tegen het bedrag dat op het spel staat. Bij grote faillissementen of bij een principiële vraag over de toets aan de weigeringsgronden van artikel 153 Fw kan het wel de moeite waard zijn.

Zolang niet vaststaat dat de beslissing onherroepelijk is, blijft de situatie zweven. Pas als het vonnis van homologatie in kracht van gewijsde is gegaan, staan de gevolgen van het akkoord definitief vast en kan de afwikkeling worden afgerond.