- Elke schuldeiser heeft tegen de voorlopige verlening van surseance recht van verzet gedurende acht dagen na de dag waarop de surseance voorlopig is verleend op grond van het ontbreken van internationale bevoegdheid bedoeld in artikel 5, eerste lid, van de verordening, genoemd in artikel 5, derde lid.
- De rechter, die een voorlopige verlening van surseance intrekt, stelt tevens het bedrag vast van de kosten van de surseance van betaling en van het salaris van de bewindvoerder. Hij brengt dit bedrag ten laste van de schuldenaar. Artikel 250, derde lid, is van overeenkomstige toepassing. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open. Een bevelschrift van tenuitvoerlegging zal daarvan worden uitgegeven ten behoeve van de bewindvoerder.
Artikel 215a Fw: Verzet tegen de voorlopige surseance wegens onbevoegdheid
Verzet tegen de voorlopige surseance wegens onbevoegdheid
Wettekst
Toelichting
De voorlopige surseance wordt verleend zonder dat schuldeisers zijn gehoord. Artikel 215a Fw geeft hun daarna één specifieke ingang om daartegen op te komen. Elke schuldeiser heeft gedurende acht dagen na de dag van de voorlopige verlening recht van verzet, en wel op de grond dat de Nederlandse rechter internationaal niet bevoegd is volgens de Europese insolventieverordening waarnaar artikel 5 Fw verwijst.
Een beperkte grond
Het verzet gaat niet over de vraag of de surseance verstandig is of over de vooruitzichten van de onderneming. Dat komt aan de orde bij de behandeling van de definitieve verlening. Hier gaat het uitsluitend om de vraag of deze zaak wel in Nederland thuishoort. Ligt het centrum van de belangen van de schuldenaar in een ander land, dan hoort de procedure daar te lopen.
De termijn
De termijn is acht dagen, te rekenen vanaf de dag na de voorlopige verlening. Dat is kort, wat past bij een maatregel die onmiddellijk werkt en waarover snel duidelijkheid moet komen.
Als de surseance wordt ingetrokken
Trekt de rechter de voorlopige verlening in, dan stelt hij tegelijk het bedrag vast van de kosten van de surseance en van het salaris van de bewindvoerder. Dat bedrag komt ten laste van de schuldenaar. De bewindvoerder krijgt daarvoor een bevelschrift van tenuitvoerlegging, zodat hij zijn vergoeding kan innen. Tegen die beslissing over de kosten staat geen rechtsmiddel open.
Waarom de schuldenaar de kosten draagt
De bewindvoerder heeft in de tussentijd werk verricht op basis van een beslissing die door de aanvraag van de schuldenaar is uitgelokt. Blijkt die aanvraag in Nederland niet thuis te horen, dan is het redelijk dat de kosten daarvan niet bij de bewindvoerder blijven liggen.
Een voorbeeld. Een leverancier ziet dat zijn afnemer in Nederland voorlopige surseance heeft gekregen, terwijl het bedrijf feitelijk vanuit een ander land wordt geleid en daar zijn hele bedrijfsvoering heeft. Binnen acht dagen komt hij in verzet met het argument dat de Nederlandse rechter geen rechtsmacht heeft.
In de praktijk
- Voor schuldeisers: reageer meteen; na acht dagen is deze weg dicht en resteert de behandeling van de definitieve verlening.
- Voor de schuldenaar: houd er rekening mee dat een intrekking je met de kosten en het salaris van de bewindvoerder laat zitten.
- Voor de bewindvoerder: zijn vergoeding wordt bij intrekking door de rechter vastgesteld en is direct executabel.