Voor zoveel betreft vorderingen, waarvan het voorrecht voorwaardelijk erkend is, bepaalt de in het vorige artikel bedoelde verplichting van de schuldenaar zich tot het stellen van zekerheid en is de curator bij gebreke daarvan slechts gehouden tot het reserveren uit de baten des boedels van het bedrag waarop het voorrecht aanspraak geeft.
Artikel 164 Faillissementswet (164 FW)
Zekerheid en reservering bij een voorwaardelijk erkend voorrecht
Wettekst
Toelichting
Niet elk voorrecht staat na de verificatie vast. Soms is een voorrecht alleen voorwaardelijk erkend, omdat er nog een geschil over loopt. Artikel 164 Fw regelt hoe daarmee wordt omgegaan bij de afwikkeling na een akkoord: de schuldenaar hoeft dat bedrag niet meteen te storten, maar kan volstaan met zekerheid stellen.
De verhouding tot artikel 163 Fw
Voor de vaststaande voorrechten schrijft artikel 163 Fw voor dat het bedrag bij de curator wordt gestort of dat er zekerheid komt. Artikel 164 Fw bepaalt dat de in dat artikel bedoelde verplichting van de schuldenaar zich, voor vorderingen waarvan het voorrecht voorwaardelijk is erkend, bepaalt tot het stellen van zekerheid.
Wat de curator doet als er geen zekerheid komt
Stelt de schuldenaar geen zekerheid, dan is de curator alleen gehouden om uit de baten van de boedel het bedrag te reserveren waarop het voorrecht aanspraak geeft. Voor het overige kan hij de boedel afwikkelen en aan de schuldenaar teruggeven.
Die reservering heeft gevolgen voor beide kanten:
- Voor de schuldeiser blijft het geld beschikbaar voor het geval zijn voorrang alsnog wordt erkend.
- Voor de schuldenaar blijft de rest van de boedel buiten schot, zodat het akkoord kan worden uitgevoerd en het bedrijf verder kan.
Hoe het geschil afloopt
Over een betwist voorrecht beslist de rechter in de verwijzingsprocedure die op de verificatievergadering is bepaald. Wordt de voorrang uiteindelijk erkend, dan komt het gereserveerde bedrag of de zekerheid aan die schuldeiser ten goede. Blijkt hij geen voorrang te hebben, dan telt hij mee als concurrente schuldeiser en valt hij onder het akkoord; het gereserveerde bedrag is dan niet langer voor hem bestemd.
Een voorbeeld. Een schuldeiser stelt dat hij voorrang heeft voor een deel van zijn vordering. De curator betwist die voorrang op de verificatievergadering, en de rechter-commissaris erkent haar op grond van artikel 125 Fw voorwaardelijk, in afwachting van de renvooiprocedure. Na de homologatie van het akkoord stelt de schuldenaar geen zekerheid. De curator zet het betrokken bedrag apart en wikkelt de rest af, zodat de schuldenaar zijn onderneming kan voortzetten terwijl het geschil loopt.
In de praktijk
Voor de schuldeiser die zegt voorrang te hebben, is de onderbouwing van waar die voorrang op berust van belang. Zolang dat niet vaststaat, krijgt hij geen uitbetaling maar alleen een reservering.
Voor de schuldenaar staan twee mogelijkheden open: zekerheid stellen, of aanvaarden dat een deel van de baten door de curator wordt gereserveerd. Met zekerheid hoeft de curator geen geld apart te houden.