Artikel 211 Faillissementswet (211 FW)

De beslissing van de rechtbank over een verzoek tot rehabilitatie is meteen de laatste. Artikel 211 Fw sluit in één zin zowel hoger beroep als cassatie uit. Dat geldt beide kanten op: de verzoeker wiens verzoek wordt geweigerd kan niet naar het gerechtshof, en de schuldeiser wiens verzet wordt gepasseerd kan dat evenmin.

De procedure vóór de beslissing

Aan de beslissing gaan in deze afdeling enkele stappen vooraf: een openbare aankondiging van het verzoek (artikel 208 Fw), een termijn van twee maanden waarin erkende schuldeisers verzet kunnen doen (artikel 209 Fw) en een conclusie van het Openbaar Ministerie (artikel 210 Fw).

Wat dit betekent bij weigering

Wordt het verzoek geweigerd, dan is er geen hogere rechter die daar anders naar kan kijken. De wet regelt niet uitdrukkelijk wat er daarna kan; wat zij wel doet, is dit specifieke oordeel afsluiten. Het verzoekschrift en de bewijsstukken over de voldoening van elke erkende schuldeiser vormen daarmee de grondslag waarop de rechtbank definitief beslist; een aanvulling van dat dossier bij een hoger gerecht is niet mogelijk.

De reikwijdte van de uitsluiting

Deze wet kent op veel plaatsen wel rechtsmiddelen: tegen de faillietverklaring, tegen de beslissing over de homologatie van een akkoord, tegen de uitdelingslijst. De uitsluiting in dit artikel betreft alleen de beslissing van de rechtbank op het verzoek tot rehabilitatie. Over andere beslissingen die eerder in het faillissement zijn genomen, zegt zij niets.

Een voorbeeld. Een verzoeker heeft van veertien van de vijftien erkende schuldeisers een verklaring dat zij zijn voldaan; de vijftiende is onvindbaar. De rechtbank weigert het verzoek omdat het bewijs niet compleet is. Hij kan die weigering niet aan het gerechtshof of aan de Hoge Raad voorleggen.

In de praktijk

• Verzoeker: omdat er geen rechtsmiddel openstaat, bepaalt het dossier zoals het bij indiening en behandeling voorligt de uitkomst.
• Schuldeiser: bezwaren tegen de rehabilitatie worden ingebracht via het verzet binnen de termijn van twee maanden; na de beslissing van de rechtbank staat geen rechtsmiddel meer open.

Wordt het verzoek toegestaan, dan volgt de uitspraak in het openbaar en de aantekening in het register, waarmee de zaak ook feitelijk is afgerond.