← Terug 2:192 · Statutaire verplichtingen en eisen bij aandeelhouderschap in een bv Verder 2:193 · Inning van openstaande stortingen door de vereffenaar of de curator →

Boek 2 Artikel 192a (2:192a BW)

De aandeelhouder die zijn aandelen door statutaire binding niet kwijt kan

Wettekst

  1. Indien een aandeelhouder, die niet gebonden is aan een statutaire verplichting of eis als bedoeld in artikel 192 lid 1, zijn aandelen wil vervreemden, maar overdracht van de aandelen in verband met de gebondenheid van de verkrijger aan die verplichting of eis onmogelijk of uiterst bezwaarlijk is, kan hij de vennootschap verzoeken om gegadigden aan te wijzen aan wie hij al zijn aandelen zal kunnen overdragen volgens een regeling in de statuten. Op deze regeling is artikel 192 lid 3 van overeenkomstige toepassing. Indien de vennootschap niet binnen drie maanden na het verzoek gegadigden heeft aangewezen, kan de aandeelhouder binnen zes maanden na het verstrijken van deze termijn zijn aandelen aan een ander overdragen en is de verkrijger van de aandelen niet gebonden aan de statutaire verplichting of eis.
  2. Lid 1 is van overeenkomstige toepassing indien overdracht van aandelen onmogelijk of uiterst bezwaarlijk is in verband met de gebondenheid van de verkrijger aan een statutaire prijsbepalingsregeling waaraan de aandeelhouder niet is gebonden.

Toelichting

De regeling over statutaire verplichtingen kan een aandeelhouder in een lastige positie brengen. Een aandeelhouder die er zelf niet aan gebonden is, kan zijn aandelen toch niet kwijtraken omdat iedere koper er wél aan vast zou zitten. Dit artikel biedt die aandeelhouder een uitweg.

Wanneer het speelt

Het gaat om een aandeelhouder die niet gebonden is aan een statutaire verplichting of eis, bijvoorbeeld omdat hij destijds tegen de invoering ervan heeft gestemd. Wil hij verkopen, dan blijkt overdracht onmogelijk of uiterst bezwaarlijk doordat de verkrijger aan die verplichting of eis zou zijn gebonden. Dezelfde regeling geldt wanneer de belemmering zit in een statutaire prijsbepalingsregeling waaraan hij zelf niet gebonden is.

De vrijheid van de verkoper gaat niet mee met zijn aandelen. Hij is zelf niet aan de statutaire verplichting of eis gebonden, maar wie zijn aandelen verkrijgt, zou dat wel zijn. Die gebondenheid van de verkrijger noemt lid 1 als de oorzaak waardoor overdracht onmogelijk of uiterst bezwaarlijk is; lid 2 doet hetzelfde voor een prijsbepalingsregeling. De oplossing die het artikel biedt, sluit daarop aan: na het verstrijken van de termijnen geldt de binding ook niet voor de verkrijger.

De vennootschap moet gegadigden aanwijzen

De aandeelhouder kan de vennootschap verzoeken gegadigden aan te wijzen aan wie hij al zijn aandelen kan overdragen volgens een regeling in de statuten. Het gaat om al zijn aandelen: hij hoeft geen restant te houden. Ook hier geldt dat hij, als hij dat verlangt, de door onafhankelijke deskundigen vastgestelde waarde ontvangt.

Wat er gebeurt als de vennootschap geen gegadigden aanwijst

Wijst de vennootschap niet binnen drie maanden na het verzoek gegadigden aan, dan mag de aandeelhouder zijn aandelen binnen zes maanden daarna aan een ander overdragen. En die koper is dan niet gebonden aan de statutaire verplichting of eis. Voor die aandelen geldt de belemmering dan niet meer.

De termijnen sluiten op elkaar aan. Eerst heeft de vennootschap drie maanden om gegadigden aan te wijzen. Daarna heeft de aandeelhouder zes maanden om zelf aan een ander over te dragen. De wet verbindt de vrijstelling van de verkrijger aan een overdracht binnen die periode van zes maanden.

Een voorbeeld. Een bv voert een verplichting in om jaarlijks bij te storten in een investeringsfonds. Eén aandeelhouder stemt tegen en is dus niet gebonden. Als hij later wil verkopen, wil niemand zijn aandelen hebben, want de koper zou wel moeten bijstorten. Hij verzoekt de vennootschap om gegadigden. Blijft dat drie maanden onbeantwoord, dan verkoopt hij binnen een half jaar aan een buitenstaander, die niet aan de bijstortplicht vastzit.

In de praktijk

Met het verzoek begint de termijn van drie maanden te lopen; een schriftelijk en gedateerd verzoek maakt dat moment vast te stellen. Voor de vennootschap betekent het artikel dat een verzoek om gegadigden niet zonder gevolgen kan blijven liggen: laat zij de termijn verstrijken, dan kan er een aandeelhouder bijkomen die niet aan de statutaire verplichting of eis gebonden is.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 2:192 · Statutaire verplichtingen en eisen bij aandeelhouderschap in een bv Verder 2:193 · Inning van openstaande stortingen door de vereffenaar of de curator →