← Terug 2:326 · Extra gegevens in het fusievoorstel van een vennootschap Verder 2:328 · De accountant die de ruilverhouding bij een fusie toetst →

Boek 2 Artikel 327 (2:327 BW)

Verantwoording van de waardering in de toelichting op het fusievoorstel

Wettekst

In de toelichting op het voorstel tot fusie moet het bestuur mededelen: a. volgens welke methode of methoden de ruilverhouding van de aandelen is vastgesteld; b. of deze methode of methoden in het gegeven geval passen; c. tot welke waardering elke gebruikte methode leidt; d. indien meer dan een methode is gebruikt, of het bij de waardering aangenomen betrekkelijke gewicht van de methoden in het maatschappelijke verkeer als aanvaardbaar kan worden beschouwd; en e. welke bijzondere moeilijkheden er eventueel zijn geweest bij de waardering en bij de bepaling van de ruilverhouding.

Toelichting

Het voorstel tot fusie noemt de ruilverhouding, maar zegt niet waar dat getal vandaan komt. Dit artikel verplicht het bestuur om dat in de schriftelijke toelichting op het voorstel wél te doen. De aandeelhouder moet de rekensom kunnen volgen en kunnen zien welke keuzes daarin zijn gemaakt.

Wat het bestuur moet vertellen

  • De gebruikte methode of methoden — waardeert het bestuur op basis van verwachte kasstromen, van de intrinsieke waarde, van vergelijkbare transacties, of van een combinatie daarvan.
  • Of die methode hier past — een methode die goed werkt bij een stabiele fabriek is ongeschikt voor een verlieslatende starter, en het bestuur moet die keuze verdedigen.
  • De uitkomst per methode — tot welke waardering elke gebruikte methode leidt, zodat zichtbaar wordt hoe ver de uitkomsten uiteenlopen.
  • Het onderlinge gewicht — zijn er meer methoden gebruikt, dan moet het bestuur zeggen of het gewicht dat het aan elk daarvan heeft gegeven, in het maatschappelijk verkeer aanvaardbaar is.

- De moeilijkheden — welke bijzondere problemen zich hebben voorgedaan bij het waarderen en bij het vaststellen van de ruilverhouding.

Waarom dat laatste punt telt

Juist het eerlijk benoemen van de moeilijkheden maakt de toelichting bruikbaar. Een lopende rechtszaak met een onzekere afloop, een merk dat moeilijk te waarderen is, een pand met achterstallig onderhoud, een orderportefeuille die van één afnemer afhangt: dat zijn de punten waarop de ruilverhouding wankelt. Een bestuur dat ze verzwijgt, wekt de indruk dat de uitkomst zekerder is dan zij is.

Wie erop toeziet

Het bestuur schrijft de toelichting, maar het blijft er niet bij. Artikel 2:328 BW verplicht een accountant om een verslag op te stellen waarin hij zijn oordeel geeft over precies deze mededelingen. Zo krijgt de vergadering twee stukken: de verantwoording van het bestuur zelf en het onafhankelijke oordeel daarover. De toelichting wordt samen met het voorstel neergelegd en is voor aandeelhouders in te zien voordat zij stemmen.

Een voorbeeld. Twee broers hebben elk een besloten vennootschap; de ene doet groothandel, de andere transport. Zij willen fuseren, waarbij de transportvennootschap verdwijnt. De groothandel is gewaardeerd op verwachte winst, het transportbedrijf vooral op de waarde van het wagenpark. Dat verschil verklaart waarom de ene broer meer aandelen krijgt dan de andere, en juist die verklaring hoort in de toelichting te staan — inclusief de opmerking dat de restwaarde van oude vrachtwagens lastig te bepalen was.

In de praktijk

Voor een minderheidsaandeelhouder is de toelichting het document waarin hij zwakke plekken kan vinden. Ontbreekt de onderbouwing, of blijft het bij algemeenheden, dan is dat een reden om vragen te stellen in de vergadering en om het antwoord in de notulen te laten opnemen. Voor het bestuur is een zorgvuldige toelichting de beste bescherming: wie zijn keuzes vooraf uitlegt, staat sterker als een aandeelhouder de ruilverhouding achteraf aanvecht.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 2:326 · Extra gegevens in het fusievoorstel van een vennootschap Verder 2:328 · De accountant die de ruilverhouding bij een fusie toetst →