- De door een verzekeringsmaatschappij aan te houden voorziening voor niet-verdiende premies en lopende risico’s, waaronder de catastrofevoorziening indien deze is getroffen, omvat onder meer: a. De in het boekjaar ontvangen premies ter zake van risico’s die op het daarop volgende boekjaar of boekjaren betrekking hebben; en b. De schaden en kosten uit lopende verzekeringen die na afloop van het boekjaar kunnen ontstaan en die niet gedekt kunnen worden door de voorziening die betrekking heeft op de niet-verdiende premies tezamen met de in het daarop volgende boekjaar of boekjaren nog te ontvangen premies.
- De voorziening voor niet-verdiende premies wordt voor elke schadeverzekering afzonderlijk en op voorzichtige wijze bepaald. Het gebruik van statistische of wiskundige methoden is toegestaan indien de aard van de verzekering dat toelaat en indien deze methoden naar verwachting dezelfde resultaten opleveren als de afzonderlijke berekeningen.
Boek 2 Artikel 444a (2:444a BW)
De voorziening voor niet-verdiende premies en lopende risico's
Wettekst
Toelichting
Een verzekeraar ontvangt premie vooruit, terwijl het risico pas gedurende de looptijd van de polis loopt. Dit artikel bepaalt wat de voorziening voor niet-verdiende premies en lopende risico's ten minste moet omvatten, en hoe die wordt berekend. De catastrofevoorziening hoort daarbij als die is gevormd.
Wat de voorziening omvat
- Vooruitontvangen premie: het deel van de in het boekjaar ontvangen premies dat betrekking heeft op risico's van het volgende boekjaar of latere jaren.
- Tekort op lopende polissen: schaden en kosten die uit al lopende verzekeringen na het boekjaar nog kunnen voortvloeien, voor zover de vooruitontvangen premie en de premie die nog moet binnenkomen daarvoor samen niet toereikend zijn.
Het tweede onderdeel heeft betrekking op polissen waarvan de verwachte schaden en kosten hoger zijn dan wat er aan premie tegenover staat. Dat doet zich voor wanneer de premie te laag is vastgesteld of de schadelast in een branche onverwacht stijgt. Doordat het tekort in de voorziening wordt opgenomen, komt het verlies in het resultaat van het boekjaar waarin het zich aftekent, en niet pas in de jaren waarin de schaden worden betaald.
Hoe er wordt gerekend
Het deel dat op niet-verdiende premies ziet, wordt per schadeverzekering apart en met de nodige voorzichtigheid vastgesteld. Statistische of wiskundige methoden mogen worden gebruikt als de aard van de verzekering dat toelaat en als die methoden naar verwachting dezelfde uitkomst geven als een berekening per polis.
Bij een portefeuille met veel gelijksoortige polissen maakt dit een afzonderlijke berekening per polis overbodig. De wet koppelt die ruimte aan twee voorwaarden: de aard van de verzekering moet het toelaten, en de methode moet naar verwachting tot dezelfde uitkomst leiden als de afzonderlijke berekeningen. Een methode die stelselmatig een lagere voorziening oplevert dan een berekening per polis, voldoet niet aan die tweede voorwaarde.
Een voorbeeld. Een verzekeraar dekt de risico's van een bouwproject dat twee jaar duurt en ontvangt bij de start de volledige premie voor die hele periode. Op de eerste balansdatum is nog maar een beperkt deel van de bouwtijd verstreken. Het deel van de premie dat bij de resterende bouwtijd hoort, gaat in de voorziening. Wijst de schadeontwikkeling bij vergelijkbare projecten erop dat ook die premie de te verwachten schaden en kosten niet dekt, dan komt het verschil daar als tekort op lopende polissen bij.
In de praktijk
Voor het bestuur betekent dit dat een portefeuille met te lage premies niet pas in het resultaat zichtbaar wordt wanneer de schaden binnenkomen, maar al via deze voorziening. De berekening steunt op actuariële gegevens en wordt bij de controle van de jaarrekening door de accountant beoordeeld. Voor lezers van de jaarrekening geeft de omvang van de voorziening voor lopende risico's inzicht in de mate waarin de vooruitontvangen en nog te ontvangen premies de verwachte schaden en kosten dekken.