Artikel 7:50af BW: Verkeerde integratie en de bewijslast bij digitale producten

Twee onderwerpen komen in dit artikel samen: wie verantwoordelijk is als het inpassen van een digitaal product misgaat, en wie moet bewijzen dat er iets mis was. Beide punten zijn voor de consument van groot belang, want bij software is nauwelijks te zien waar een probleem vandaan komt.

Verkeerde integratie telt als gebrek

Gaat er iets mis door verkeerde integratie in de digitale omgeving van de consument, dan wordt dat behandeld als het niet beantwoorden aan de overeenkomst. Dat geldt in twee gevallen: wanneer de handelaar of iemand onder zijn verantwoordelijkheid de integratie uitvoerde, en wanneer de consument dat zelf deed maar het misging door tekortschietende integratie-instructies van de handelaar. Onder digitale omgeving vallen de hardware, software en netwerkverbindingen die de consument gebruikt.

Rechten van derden

Beperkt een schending van rechten van derden het gebruik van de inhoud of dienst, dan kan de consument zich beroepen op artikel 7:50ai BW. Denk aan een dienst die offline gaat wegens een conflict over auteursrechten of licenties. De consument staat daar buiten en mag zich tot zijn handelaar wenden voor nakoming, prijsvermindering of ontbinding.

Wie moet wat bewijzen

De handelaar moet bewijzen dat hij heeft geleverd zoals artikel 7:50ac BW verlangt. Ook moet hij bewijzen dat het geleverde bij de levering aan de overeenkomst beantwoordde, voor zover het gaat om een gebrek dat binnen één jaar na de levering aan het licht komt. Voor de consument scheelt dat een bewijsopdracht die hij vrijwel nooit kan vervullen.

Op die tweede regel bestaat een uitzondering. Zij geldt niet als de handelaar aantoont dat de digitale omgeving van de consument niet voldoet aan de technische vereisten van het product, én hij die vereisten vóór het sluiten van de overeenkomst duidelijk en begrijpelijk heeft gemeld. Wie dus vooraf keurig aangeeft welk besturingssysteem of welke minimale specificaties nodig zijn, kan zich daarop beroepen.

De medewerkingsplicht van de consument

Voor zover dat redelijkerwijs mogelijk en nodig is, moet de consument de handelaar de gelegenheid geven te onderzoeken of de oorzaak in zijn eigen digitale omgeving ligt. Dat onderzoek moet gebeuren met de technisch beschikbare middelen die voor de consument het minst ingrijpend zijn; een handelaar mag dus niet zomaar volledige toegang tot een computer verlangen. Werkt de consument niet mee terwijl hij vooraf duidelijk op die plicht is gewezen, dan draait de bewijslast om en moet hij zelf aantonen dat het gebrek er bij de levering al was.

Een voorbeeld

Een fotobewerkingsprogramma loopt na installatie steeds vast. U meldt dat binnen enkele maanden. In beginsel moet de handelaar bewijzen dat het programma bij levering in orde was. Had hij vooraf duidelijk vermeld dat een bepaalde versie van uw besturingssysteem nodig is en blijkt u een oudere te gebruiken, dan kan hij zich daarop beroepen. Vraagt hij om een logbestand om de oorzaak te achterhalen, dan is het verstandig dat aan te leveren.

In de praktijk

Werk mee aan onderzoek, maar houd het proportioneel.

• Bewaar de systeemeisen die bij de aankoop werden vermeld; die bepalen mede uw positie.
• Lever gevraagde gegevens aan zoals foutmeldingen of logbestanden, maar geef niet meer toegang dan nodig.
• Meld snel. Het jaar waarin de handelaar moet bewijzen, loopt vanaf de levering.