- Op de overeenkomst betreffende een vakantieproduct van lange duur zijn de artikelen 50a tot en met 50f van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de informatie, bedoeld in artikel 50b, wordt verstrekt overeenkomstig het in bijlage II bij de richtlijn opgenomen model.
- De prijs van de overeenkomst betreffende een vakantieproduct van lange duur, met inbegrip van de eventuele ledencontributie, wordt voldaan in gelijke jaarlijkse termijnen. Elke andere betaling geldt als onverschuldigd.
- De handelaar zendt de consument ten minste veertien dagen voor elke vervaldag van een betalingstermijn schriftelijk, op een duurzame gegevensdrager, een verzoek om betaling.
- De consument kan vanaf de tweede betalingstermijn de overeenkomst opzeggen zonder dat hij een boete verschuldigd is door binnen veertien dagen na ontvangst van het betalingsverzoek, bedoeld in het vorige lid, een daartoe strekkende verklaring te zenden aan de handelaar.
Boek 7 Artikel 50g (7:50g BW)
Vakantieproducten van lange duur en jaarlijkse betaling
Wettekst
Bron: wetten.overheid.nl — Burgerlijk Wetboek Boek 7, geactualiseerd op 22 juli 2026.
Toelichting
Een vakantieproduct van lange duur is geen recht op een bepaald appartement, maar een langlopend contract, vaak een vakantieclub of kortingsprogramma, waarmee de consument recht krijgt op korting of voorrang bij accommodatie. Dit artikel verklaart de regels over informatie, vorm, bedenktijd en betalingsverbod van overeenkomstige toepassing en voegt daar twee eigen regels aan toe: de prijs wordt in gelijke jaarlijkse termijnen betaald, en de consument kan er vanaf de tweede termijn jaarlijks uitstappen.
Waarom hier een aparte regeling geldt
Bij dit soort clubs zat het probleem vooral in vooruitbetaling van jaren lidmaatschap ineens, waarna de beloofde voordelen tegenvielen of de aanbieder verdween. De wet dwingt daarom dat de prijs, inclusief een eventuele ledencontributie, wordt gespreid over gelijke jaarlijkse termijnen. Elke andere betaling, zoals een bedrag ineens of een fors hogere eerste termijn, geldt als onverschuldigd en kan worden teruggevorderd.
De informatie en de bedenktijd
De bepalingen van artikel 7:50a BW tot en met artikel 7:50f BW zijn van overeenkomstige toepassing, met dien verstande dat de voorgeschreven informatie wordt gegeven volgens een eigen modelformulier uit de Europese richtlijn waarop deze titel berust. De consument heeft dus dezelfde bedenktijd van veertien dagen, dezelfde verlenging bij ontbrekende informatie of een ontbrekend formulier, en dezelfde bescherming tegen vooruitbetaling in die periode.
Het jaarlijkse betalingsverzoek
Voor elke vervaldag moet de handelaar de consument schriftelijk, op een duurzame gegevensdrager, om betaling verzoeken. Dat verzoek moet ten minste veertien dagen voor de vervaldag zijn verzonden. Het is geen formaliteit, want juist dit verzoek zet de opzegmogelijkheid in gang.
Jaarlijks opzeggen zonder boete
Vanaf de tweede betalingstermijn kan de consument de overeenkomst opzeggen zonder een boete verschuldigd te zijn. Hij doet dat door binnen veertien dagen na ontvangst van het betalingsverzoek een verklaring van die strekking aan de handelaar te sturen. Let op het verschil met de bedenktijd: dat is ontbinding, die de overeenkomst beëindigt en partijen verplicht ongedaan te maken wat al is gepresteerd, terwijl deze opzegging het contract alleen voor de toekomst beëindigt.
Iemand sluit bij een vakantieclub een lidmaatschap voor meerdere jaren. Na het eerste jaar valt het aanbod tegen. Zodra het betalingsverzoek voor het tweede jaar binnenkomt, heeft hij veertien dagen om de club een verklaring te sturen dat hij opzegt; een bepaalde vorm eist de wet daarvoor niet, al is het verstandig het schriftelijk te doen. Zegt hij op, dan is hij de resterende jaren niet meer verschuldigd en mag de club hem daarvoor geen boete of resterende contributie in rekening brengen.
In de praktijk
Voor de consument komt het neer op drie dingen: nooit alles ineens betalen, het jaarlijkse betalingsverzoek goed in de gaten houden en de opzegging schriftelijk doen en bewaren. Voor de aanbieder betekent het dat het contract elk jaar opnieuw moet worden verdiend, want een klant die niet tevreden is, stapt bij het volgende betalingsverzoek uit. Van deze regels kan volgens artikel 7:50i BW niet ten nadele van de consument worden afgeweken.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer is een hotelabonnement een vakantieproduct?
Wie een vakantieproduct van lange duur verkoopt, moet dezelfde regels naleven als bij timeshare: de consument moet geruime tijd voor het sluiten van de overeenkomst de voorgeschreven informatie op een duurzame gegevensdrager krijgen, en de overeenkomst moet door beide partijen worden ondertekend. De aanbieder van een telefonisch verkocht hotelkortingsabonnement deed dat niet en werd daarvoor beboet. Het College verwierp het hoger beroep en nam de overwegingen van de rechtbank over; de boete en de lasten onder dwangsom bleven in stand, ook voor de persoon die feitelijk leiding had gegeven. De uitspraak laat zien dat dit artikel het beschermingsregime van de voorgaande artikelen daadwerkelijk uitbreidt tot producten die niet op timeshare lijken.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.