- De reiziger kan berichten, verzoeken of klachten in verband met de uitvoering van de pakketreis rechtstreeks richten tot de doorverkoper bij wie hij de reis heeft afgenomen. De doorverkoper geeft deze berichten, verzoeken of klachten onverwijld aan de organisator door.
- Om te beoordelen of de in lid 1 bedoelde berichten, verzoeken of klachten binnen de gestelde termijn of de verjaringstermijn zijn ingediend, wordt de inontvangstneming door de doorverkoper beschouwd als inontvangstneming door de organisator.
- Ingeval de organisator buiten de Europese Economische Ruimte is gevestigd, gelden voor de doorverkoper die in een Europese lidstaat is gevestigd de verplichtingen voor organisatoren die zijn vastgelegd in de artikelen 510 tot en met 513a, tenzij de doorverkoper bewijst dat de organisator aan deze artikelen voldoet.
Boek 7 Artikel 512 (7:512 BW)
Klagen bij de doorverkoper in plaats van bij de organisator
Wettekst
Bron: wetten.overheid.nl — Burgerlijk Wetboek Boek 7, geactualiseerd op 22 juli 2026.
Toelichting
Wie zijn reis bij een reisbureau of een online doorverkoper heeft geboekt, kent de organisator soms nauwelijks. Artikel 7:512 BW zorgt ervoor dat de reiziger daar geen last van heeft: hij mag zijn berichten, verzoeken en klachten over de uitvoering van de reis rechtstreeks bij die doorverkoper indienen. Die moet ze onverwijld doorgeven aan de organisator.
Eén adres is genoeg
De reiziger hoeft dus niet uit te zoeken wie de reis heeft samengesteld en waar die partij zetelt. Hij kan zich richten tot de partij bij wie hij heeft geboekt en waarmee hij contact heeft gehad. Het doorsturen is de verantwoordelijkheid van de doorverkoper; blijft dat achterwege, dan komt dat niet voor rekening van de reiziger.
De termijn is meteen gehaald
Het tweede lid maakt dat hard. Voor de vraag of een bericht binnen een gestelde termijn of binnen de verjaringstermijn is ingediend, telt het moment waarop de doorverkoper het ontving als het moment waarop de organisator het ontving. Een klacht die op tijd bij het reisbureau ligt, is dus op tijd, ook als die pas later bij de organisator terechtkomt. Dat is vooral van belang bij de plicht om een gebrek onverwijld te melden en bij de verjaringstermijn van twee jaar uit artikel 7:511 BW.
Organisator buiten Europa
Het derde lid regelt een bijzonder geval. Is de organisator buiten de Europese Economische Ruimte gevestigd, dan rusten de verplichtingen van de organisator uit de artikelen over uitvoering, aansprakelijkheid, bijstand en insolventiebescherming op de doorverkoper die wel in een lidstaat is gevestigd. Die kan daaraan alleen ontkomen door te bewijzen dat de organisator zelf aan die verplichtingen voldoet.
Waarom dat nodig is
Zonder die regel zou een reiziger die een reis van een aanbieder van buiten Europa boekt via een Nederlands reisbureau, in de praktijk met lege handen kunnen staan: procederen tegen een partij ver weg is kostbaar en onzeker. Door de doorverkoper in die situatie in de schoenen van de organisator te zetten, blijft er een aanspreekbare partij dichtbij. Voor doorverkopers is dat een reden om kritisch te kijken met wie zij in zee gaan.
Een voorbeeld. Iemand boekt via een Nederlands reisbureau een rondreis van een organisator buiten Europa. Ter plaatse gaat er van alles mis en er komt geen bijstand. De reiziger meldt dat bij het reisbureau; die melding geldt meteen als melding bij de organisator. Kan het reisbureau niet aantonen dat de organisator zijn verplichtingen nakomt, dan kan de reiziger het reisbureau aanspreken alsof dat de organisator is.
In de praktijk
Klaag schriftelijk bij de partij waarbij is geboekt en bewaar de bevestiging van ontvangst; daarmee staat de datum vast die telt. Wordt een reiziger door de doorverkoper doorverwezen naar de organisator, dan is dat niet verkeerd, maar de verplichting om door te geven blijft bestaan. En let bij een boeking bij een aanbieder van buiten Europa extra op wie de organisator is, want dat bepaalt bij wie de verplichtingen uiteindelijk liggen.