- De kantonrechter kan op verzoek van de werknemer de opzegging van de arbeidsovereenkomst door de werkgever vernietigen, of op zijn verzoek aan hem ten laste van de werkgever een billijke vergoeding toekennen, indien: a. de werkgever heeft opgezegd in strijd met artikel 671; b. de werkgever heeft opgezegd in strijd met artikel 670, een naar aard en strekking vergelijkbaar opzegverbod in een ander wettelijk voorschrift; c. de werkgever heeft opgezegd in strijd met artikel 646, 648 of 649 of met enig ander verbod op onderscheid of in verband met de omstandigheid dat de werknemer in of buiten rechte een beroep heeft gedaan op artikel 646, 648 of 649 of op enig ander verbod op onderscheid of ter zake bijstand heeft verleend; d. de werkgever, niet zijnde een werkgever als bedoeld in artikel 690, binnen 26 weken na een opzegging op grond van artikel 669, lid 3, onderdeel a, dezelfde werkzaamheden als die welke de werknemer verrichtte voordat de arbeidsovereenkomst werd opgezegd door een ander laat verrichten en hij de voormalige werknemer niet in de gelegenheid heeft gesteld zijn vroegere werkzaamheden op de bij de werkgever gebruikelijke voorwaarden te hervatten; e. de werkgever, bedoeld in artikel 690, verzuimt om, indien binnen 26 weken na een opzegging op grond van artikel 669, lid 3, onderdeel a, een vacature ontstaat voor dezelfde of vergelijkbare werkzaamheden als die welke de werknemer verrichtte voordat de arbeidsovereenkomst werd opgezegd, de voormalige werknemer in de gelegenheid te stellen als kandidaat voor de terbeschikkingstelling bij de derde, bedoeld in artikel 690, te worden voorgedragen.
- Elk beding waarbij de bevoegdheid, bedoeld in lid 1, wordt uitgesloten of beperkt, is nietig.
Boek 7 Artikel 681 (7:681 BW)
Vernietiging van een opzegging die de werkgever niet mocht doen
Wettekst
Toelichting
Zegt de werkgever de arbeidsovereenkomst op terwijl hij dat niet mocht, dan hoeft de werknemer dat niet te accepteren. Hij kan de kantonrechter vragen die opzegging te vernietigen, zodat het dienstverband gewoon doorloopt, of in plaats daarvan een billijke vergoeding vragen. Dit artikel somt op in welke gevallen die keuze openstaat.
Voor wie geldt dit
Alleen de werknemer kan dit verzoek doen; de werkgever kan er niets mee. Het gaat om opzeggingen door de werkgever waarbij een van de in dit artikel genoemde regels is geschonden. Is de opzegging wél volgens de regels verlopen maar vindt de werknemer haar onterecht, dan loopt de weg via artikel 7:682 BW, dat over herstel van de arbeidsovereenkomst gaat.
De gevallen die het artikel noemt
- Opzegging zonder de vereiste basis: de werkgever heeft opgezegd in strijd met artikel 7:671 BW, dus zonder de schriftelijke instemming van de werknemer of zonder de toestemming die daar wordt geëist.
- Opzegging tijdens een opzegverbod: in strijd met artikel 7:670 BW of met een naar aard en strekking vergelijkbaar verbod uit een andere wet.
- Opzegging wegens onderscheid: in strijd met de artikelen 7:646, 7:648 of 7:649 BW of met een ander verbod op onderscheid, of juist omdat de werknemer zich daarop heeft beroepen of een collega daarbij heeft bijgestaan.
- Wederindiensttreding genegeerd: de werkgever laat binnen 26 weken na een ontslag om bedrijfseconomische redenen hetzelfde werk door een ander doen zonder de oud-werknemer de kans te geven dat werk op de gebruikelijke voorwaarden te hervatten.
- Hetzelfde bij uitzendwerk: de werkgever die werknemers ter beschikking stelt zoals bedoeld in artikel 7:690 BW, moet bij een vacature binnen die 26 weken de oud-werknemer als kandidaat voordragen.
Vernietigen of een vergoeding
De werknemer kiest zelf. Vernietiging betekent dat de opzegging wordt weggedacht: het dienstverband loopt door en het loon moet worden nabetaald, al kan de rechter die loonvordering onder omstandigheden matigen op grond van artikel 7:680a BW. Een billijke vergoeding past beter als terugkeer geen reële optie meer is, bijvoorbeeld omdat de verhouding onherstelbaar is beschadigd. De hoogte daarvan stelt de rechter vast aan de hand van de omstandigheden; de wet noemt geen bedrag en geen formule.
Een voorbeeld. Een werkneemster meldt haar zwangerschap en krijgt twee weken later te horen dat haar contract voor onbepaalde tijd wordt opgezegd wegens een reorganisatie, zonder dat toestemming is gevraagd. Zij kan de kantonrechter vragen die opzegging te vernietigen en het loon door te laten lopen, of ervoor kiezen het dienstverband te laten eindigen en een billijke vergoeding te vragen.
Kan hiervan worden afgeweken
Nee. Het tweede lid verklaart elk beding nietig waarmee deze bevoegdheid wordt uitgesloten of beperkt. In een arbeidsovereenkomst, personeelsreglement of cao kan de werknemer dit recht dus niet kwijtraken. Wel is haast geboden: het verzoek moet binnen de korte vervaltermijn van artikel 7:686a BW bij de kantonrechter liggen, anders vervalt de bevoegdheid en blijft de opzegging in stand, hoe gebrekkig zij ook was.
In de praktijk
De belangrijkste boodschap is de klok. Wie een brief krijgt waarvan hij vermoedt dat de werkgever een regel heeft overtreden, moet meteen in actie komen en niet eerst maandenlang onderhandelen. Ook nuttig: schriftelijk aan de werkgever laten weten dat je het niet eens bent met de opzegging en beschikbaar blijft voor het werk. Dat helpt bij zowel het verzoek tot vernietiging als bij de loonvordering die daarop volgt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Waarop wordt de billijke vergoeding begroot?
Een werkneemster was opgezegd zonder haar instemming en zonder toestemming van het UWV en kreeg daarvoor een billijke vergoeding. De Hoge Raad zette uiteen hoe die vergoeding moet worden bepaald: zij hangt samen met het ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever, maar de gevolgen van het ontslag mogen daarbij wel worden meegewogen, waaronder wat de werknemer aan loon zou hebben verdiend als de opzegging was vernietigd. Een specifiek bestraffend karakter heeft de vergoeding niet. Verder kan de werknemer de kosten van eerdere rechtsbijstand vergoed krijgen op grond van schending van goed werkgeverschap.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.