← Terug 7:744 · Een uitzondering voor de visser die in de vangst deelt Verder 7:746 · Geen kosten voor het overmaken van loon aan een zeevisser →

Boek 7 Artikel 745 (7:745 BW)

Wat als loon geldt bij een aandeel in de vangst

Wettekst

Voor de zeevarenden in de zeevisserij, wier loon bestaat uit een aandeel in de vangst of de opbrengst daarvan, wordt voor de toepassing van: a. de artikelen 719 lid 3, 732, 734, 734b, 734d, 734f, 734h, 734j en 734l onder loon verstaan het voor hen bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde bedrag, en b. artikel 729 lid 1 onder loon verstaan het garantieloon.

Bron: wetten.overheid.nl — Burgerlijk Wetboek Boek 7, geactualiseerd op 22 juli 2026.

Toelichting

Veel arbeidsrechtelijke aanspraken zijn uitgedrukt in een percentage of een bedrag dat van het loon wordt afgeleid. Bij een visser die in de vangst deelt, ontbreekt zo'n vast loonbedrag: wat hij verdient, hangt af van de reis. Dit artikel lost dat op door voor te schrijven welk bedrag in die gevallen als loon moet worden gelezen. Zonder die rekenregel zouden bepalingen die op het loon voortbouwen bij deelloon in de lucht blijven hangen.

Voor wie geldt dit

Het artikel richt zich op zeevarenden in de zeevisserij van wie het loon bestaat uit een aandeel in de vangst of in de opbrengst daarvan. Wie op een vissersschip een vast loon verdient, heeft de rekenregel niet nodig; bij hem is het loon gewoon het overeengekomen bedrag.

Twee verschillende maatstaven

De wet werkt met twee maatstaven, en het verschil tussen die twee is de kern van dit artikel.

  • Een bij algemene maatregel van bestuur vastgesteld bedrag geldt voor een reeks bepalingen, waaronder die over de aanspraken bij ziekte en over het einde van de dienst aan boord. Voor die bepalingen wordt dus niet naar de werkelijke opbrengst gekeken, maar naar een bedrag dat door de regelgever is vastgesteld.

- Het garantieloon geldt voor de toepassing van het eerste lid van artikel 7:729 BW. Alleen voor die ene bepaling wijst de wet het garantieloon aan als het bedrag waarmee wordt gerekend; wie dat bedrag vaststelt en hoe hoog het is, zegt dit artikel niet.

Waarom niet gewoon het werkelijke aandeel

Het werkelijke aandeel is pas achteraf bekend en verschilt sterk per reis. Een aanspraak bij ziekte kan daar slecht van afhangen: dan zou een zeevarende die tijdens een slechte reis ziek wordt, minder krijgen dan wie in een goede periode uitvalt, terwijl zijn situatie dezelfde is. Door voor die gevallen een vast bedrag aan te wijzen, wordt de aanspraak berekenbaar en voorspelbaar. Voor het eerste lid van artikel 7:729 BW, dat gaat over de vergoeding als de reis door overmacht niet doorgaat of wordt gestaakt, wijst de wet in plaats daarvan het garantieloon aan als rekengrootheid.

Kan hiervan worden afgeweken

Niet ten nadele van de zeevarende. Artikel 7:740 BW bepaalt dat van dit artikel niet ten nadele van de zeevarende in de zeevisserij kan worden afgeweken. Een afspraak die ertoe leidt dat er met een lager bedrag wordt gerekend dan de wet hier aanwijst, geldt dus niet. Een gunstiger regeling mag wel.

Een voorbeeld: een bemanningslid dat in de besomming deelt, valt ziek uit. Voor de aanspraken die daaraan zijn verbonden, wordt niet gekeken naar zijn aandeel in de laatste reis, maar naar het bedrag dat bij algemene maatregel van bestuur voor deze groep is vastgesteld.

In de praktijk

Voor de zeevarende: het is nuttig te weten dat er twee bedragen in omloop zijn en dat het per bepaling verschilt welk bedrag telt. Krijgt hij een berekening voorgelegd, dan is de eerste vraag welke maatstaf is gebruikt. Voor de werkgever: het vastgestelde bedrag is de rekeneenheid die de wet voor die bepalingen aanwijst en tegelijk een ondergrens, want er mag alleen ten gunste van de zeevarende van worden afgeweken.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 7:744 · Een uitzondering voor de visser die in de vangst deelt Verder 7:746 · Geen kosten voor het overmaken van loon aan een zeevisser →