Een rechtsvordering tegen de verzekeraar tot het doen van een uitkering verjaart door verloop van vijf jaar na de dag waarop die vordering opeisbaar is geworden, tenzij een langere termijn is bedongen.
Boek 7 Artikel 985 (7:985 BW)
Verjaring bij levensverzekering
Wettekst
Toelichting
Artikel 7:985 BW geeft de verjaringstermijn voor een vordering tot uitkering uit een levensverzekering. Die verjaart door verloop van vijf jaar na de dag waarop de vordering opeisbaar is geworden. De wet noemt uitdrukkelijk de mogelijkheid dat partijen een langere termijn bedingen.
Verschil met de gewone verzekeringstermijn
Bij verzekeringen in het algemeen geldt een termijn van drie jaar die begint te lopen zodra de rechthebbende weet dat de uitkering opeisbaar is. Bij levensverzekering is de termijn langer en hangt het beginmoment niet af van wat de rechthebbende weet: beslissend is de dag waarop de vordering opeisbaar werd, meestal het overlijden of het bereiken van de einddatum. Ook wie pas later van de polis hoort, heeft dus met die vaste begindatum te maken.
Waarom deze termijn ertoe doet
Een polis uit de jaren waarin nog met papieren stukken werd gewerkt, kan bij een overlijden onopgemerkt blijven, zeker als de premie destijds in één keer is voldaan of als de polis premievrij is voortgezet. Loopt de termijn vol zonder dat er iets is ondernomen, dan kan de verzekeraar zich op verjaring beroepen.
Wat verjaring betekent
Verjaring werkt niet vanzelf. De verzekeraar moet zich er zelf op beroepen; de rechter past haar niet uit eigen beweging toe (artikel 3:322 BW). Is de vordering verjaard, dan kan de rechthebbende haar niet meer in rechte afdwingen; de verbintenis bestaat als natuurlijke verbintenis voort (artikel 6:3 BW).
Het onderbreken van de termijn
Hoe de termijn wordt gestuit, regelt dit artikel niet. Wie een aanspraak bij een verzekeraar heeft lopen, maakt het zich eenvoudiger om later aan te tonen dat hij tijdig heeft gehandeld wanneer die aanspraak schriftelijk is ingediend en de reactie van de verzekeraar is bewaard; een telefonische vraag laat geen spoor na.
Een voorbeeld. Een vader overlijdt en pas bij het opruimen van zijn administratie, jaren later, komt een oude polis boven water. Zolang er nog geen vijf jaar sinds het overlijden zijn verstreken, kan de begunstigde de uitkering opvragen. Is die periode voorbij en heeft niemand zich in de tussentijd gemeld, dan kan de verzekeraar de betaling weigeren met een beroep op verjaring, tenzij in de polis een langere termijn staat.
In de praktijk
Maak bij een overlijden een overzicht van alle polissen en meld je bij elke verzekeraar schriftelijk, ook als nog onduidelijk is wat de dekking precies inhoudt. Kijk in de polisvoorwaarden of er een langere termijn is bedongen; dat komt voor en het is in het voordeel van de rechthebbende. En bewaar polissen van familieleden, want zonder papieren spoor is een vergeten verzekering nauwelijks te achterhalen.