Boek 7 Artikel 535 (7:535 BW)

Wie honderd euro overmaakt, wil dat er honderd euro aankomt. Dit artikel maakt daar een regel van. De betaaldienstverleners aan beide kanten en eventuele tussenschakels maken het volledige bedrag van de betaling over en houden daarop geen kosten in. Kosten mogen bestaan, maar ze worden apart in rekening gebracht en niet stilletjes van het overgemaakte bedrag afgeknabbeld.

Voor wie geldt dit

De regel richt zich op alle betaaldienstverleners in de keten: die van de betaler, die van de ontvanger en de tussenpartijen die de betaling doorgeven. Wanneer zij van toepassing is, volgt uit de algemene reikwijdteregel van deze titel in artikel 7:515 BW, die onder meer verlangt dat de betrokken betaaldienstverleners zich in de Unie of de Europese Economische Ruimte bevinden. Van dit artikel kan niet ten nadele van de betaaldienstgebruiker worden afgeweken; het staat dus niet ter vrije bepaling van partijen.

De uitzondering aan de ontvangende kant

De ontvanger en zijn eigen betaaldienstverlener mogen afspreken dat die zijn kosten wél van het overgemaakte bedrag afhaalt voordat hij de rekening crediteert. Dat is een afspraak tussen die twee; de betaler staat daarbuiten. Wordt dat gedaan, dan moeten het volledige bedrag van de betaling en de kosten afzonderlijk worden vermeld in de informatie die de ontvanger krijgt. Hij ziet dus altijd wat er is overgemaakt en wat eraf is gegaan.

Als er toch iets is ingehouden

Worden er andere kosten van het bedrag afgehaald dan die toegestane afspraak, dan moet dat worden rechtgezet. Bij een betaling die de betaler heeft gestart, zorgt diens betaaldienstverlener ervoor dat de ontvanger toch het volledige bedrag krijgt. Is de betaling door de ontvanger gestart — zoals bij een incasso — dan rust die plicht op de betaaldienstverlener van de ontvanger. De wet wijst dus telkens één partij aan die het gat moet dichten.

Verhouding tot de kostenregeling

Dit artikel staat naast artikel 7:520 BW, dat bepaalt wie welke kosten draagt en dat bij betalingen binnen de Europese Unie ieder de kosten van zijn eigen betaaldienstverlener betaalt. Samen leveren die twee regels de praktijk op die gebruikers herkennen: op de eigen rekening staat het bedrag plus eventueel een aparte kostenpost, terwijl het overgemaakte bedrag zelf ongeschonden bij de ander aankomt.

Een geval uit de praktijk. Een ondernemer stuurt een klant een factuur van duizend euro en ziet op zijn rekening 985 euro binnenkomen. Is er onderweg door een tussenschakel geknipt, dan moet dat worden hersteld: de betaaldienstverlener van de betaler zorgt dat het volledige bedrag alsnog aankomt. Heeft zijn eigen bank de kosten ingehouden op grond van een afspraak met hem, dan moet zij het bedrag van duizend euro en de kosten los van elkaar tonen, zodat hij ziet dat de klant wel degelijk het volle bedrag heeft betaald.

In de praktijk

• Controleer wat er binnenkomt. Een lager bedrag dan de factuur betekent niet automatisch dat de klant te weinig heeft betaald.
• Kosten apart. Waar inhouding is afgesproken, moeten bedrag en kosten los worden vermeld.
• Eén partij is verantwoordelijk. Wie het gat moet dichten, hangt af van wie de betaling heeft gestart.