- De totstandkoming van de vaststelling is gebonden aan de vereisten waaraan moet worden voldaan om de met de beslissing beoogde rechtstoestand, uitgaande van die waarvan zij mogelijk afwijkt, tot stand te brengen.
- Ieder van de partijen is jegens de andere verplicht te verrichten hetgeen van haar zijde nodig is om aan de vereisten voor de totstandkoming van de vaststelling te voldoen.
- Voor zover aan deze vereisten kan worden voldaan door een verklaring van partijen of een hunner, wordt deze verklaring in de vaststellingsovereenkomst besloten geacht, tenzij uit de overeenkomst anders voortvloeit.
Boek 7 Artikel 901 (7:901 BW)
Wat er nodig is om de vaststelling tot stand te brengen
Wettekst
Bron: wetten.overheid.nl — Burgerlijk Wetboek Boek 7, geactualiseerd op 22 juli 2026.
Toelichting
Een vaststellingsovereenkomst legt vast wat er tussen partijen geldt, maar niet elke gewenste uitkomst ontstaat door haar alleen. Wil de vaststelling een rechtstoestand tot stand brengen waarvoor de wet eisen stelt, dan moet aan die eisen worden voldaan. Dit artikel zegt dat, en het verplicht partijen bovendien te doen wat daarvoor van hun kant nodig is.
De vereisten volgen de beoogde uitkomst
Bepalend is welke rechtstoestand met de beslissing wordt beoogd, uitgaande van de toestand waarvan zij mogelijk afwijkt. Gaat het om iets waarvoor een notariële akte en inschrijving nodig zijn, zoals de overgang van een onroerende zaak, dan moet dat gebeuren. Gaat het om de overdracht van een vordering, dan gelden de eisen die daarvoor gelden. De vaststellingsovereenkomst vervangt die formaliteiten niet.
Iedere partij moet meewerken
Het tweede lid maakt daarvan een afdwingbare verplichting. Elke partij moet tegenover de andere doen wat van haar kant nodig is om aan de vereisten te voldoen: verschijnen bij de notaris, een akte tekenen, een mededeling doen, een stuk aanleveren. Wie dat weigert, komt de overeenkomst niet na en kan daartoe worden veroordeeld.
Verklaringen zitten er al in
Het derde lid scheelt in de praktijk veel gedoe. Kan aan een vereiste worden voldaan door een verklaring van partijen of van een van hen, dan wordt die verklaring geacht in de vaststellingsovereenkomst besloten te liggen, tenzij uit de overeenkomst iets anders volgt. Een afzonderlijke verklaring is dan niet meer nodig: de handtekening onder de regeling omvat haar al.
Een voorbeeld: partijen leggen in een regeling vast dat een stuk grond aan een van hen toekomt. De overeenkomst zelf brengt de eigendom niet over; daarvoor is een notariële akte met inschrijving nodig. Beide partijen zijn verplicht daaraan mee te werken, en weigert een van hen, dan kan nakoming worden gevorderd.
Waarom deze bepaling er staat
Zonder deze regel zou de vaststellingsovereenkomst een sluiproute kunnen worden om formaliteiten te omzeilen die er niet voor niets zijn: publiciteit bij registergoederen, bescherming van derden, kenbaarheid van rechten. De wet houdt die eisen dus overeind. Tegelijk zorgt zij ervoor dat een partij zich er niet achter kan verschuilen: meewerken is een verplichting en geen keuze.
In de praktijk
Zet in de regeling concreet wie wat doet en binnen welke termijn, zeker als er een notaris, een register of een derde aan te pas moet komen. Vermeld ook wie de kosten draagt. Blijft de wederpartij in gebreke, dan is de vordering die u instelt niet zozeer schadevergoeding, maar nakoming van de verplichting om mee te werken.