- Indien de verzekerde terzake van door hem geleden schade anders dan uit verzekering vorderingen tot schadevergoeding op derden heeft, gaan die vorderingen bij wijze van subrogatie op de verzekeraar over voor zover deze, al dan niet verplicht, die schade vergoedt. De verzekerde moet zich, nadat het risico zich heeft verwezenlijkt, onthouden van elke gedraging welke aan het recht van de verzekeraar tegen die derden afbreuk doet.
- De verzekeraar kan de vordering waarin hij is gesubrogeerd, of die hij door overdracht heeft verkregen, niet ten nadele van het recht op schadevergoeding van de verzekerde uitoefenen.
- De verzekeraar krijgt geen vordering op de verzekeringnemer, een mede-verzekerde, de niet van tafel en bed gescheiden echtgenoot of de geregistreerde partner van een verzekerde, de andere levensgezel van een verzekerde, noch op de bloedverwanten in de rechte lijn van een verzekerde, op een werknemer of de werkgever van de verzekerde, of op degene die in dienst staat tot dezelfde werkgever als de verzekerde. Deze regel geldt niet voor zover zulk een persoon jegens de verzekerde aansprakelijk is wegens een omstandigheid die afbreuk zou hebben gedaan aan de uitkering, indien die omstandigheid aan de verzekerde zou zijn toe te rekenen.
←
Terug 7:961 · Dezelfde schade gedekt door meer dan één verzekering
Verder 7:963 · Dwingende bepalingen binnen de schadeverzekering
→
Boek 7 Artikel 962 (7:962 BW)
Overgang van de vordering op de veroorzaker naar de verzekeraar
Wettekst
Toelichting
Artikel 7:962 BW regelt wat er gebeurt met de aanspraak die een verzekerde op de veroorzaker van zijn schade heeft, nadat zijn verzekeraar hem heeft betaald. Die aanspraak gaat over op de verzekeraar, voor zover die de schade, al dan niet verplicht, vergoedt. Dat heet subrogatie: de verzekeraar treedt in de positie van de verzekerde en kan de veroorzaker zelf aanspreken. De verzekerde moet zich na de schade onthouden van alles wat dat verhaalsrecht schaadt.
Wat de verzekerde niet mag doen
Vanaf het moment dat het risico zich heeft verwezenlijkt, moet de verzekerde zich onthouden van elke gedraging die afbreuk doet aan het recht van de verzekeraar tegen de derde. Een gedraging die daarmee in strijd is, is een tekortkoming tegenover de verzekeraar; de verzekerde moet de schade vergoeden die de verzekeraar daardoor lijdt. Een bevoegdheid om de uitkering te korten geeft de wet hier niet; die heeft de verzekeraar alleen als de polis daarin voorziet.
De verzekerde mag er niet slechter van worden
De verzekeraar mag de vordering waarin hij is gesubrogeerd niet uitoefenen ten nadele van het recht op schadevergoeding van de verzekerde zelf. Is de schade groter dan de uitkering, dan gaat de verzekerde voor bij het verhalen op de veroorzaker. De verzekeraar staat achteraan in de rij tot de verzekerde volledig is vergoed.
Geen verhaal op naasten en collega's
- Geen vordering op de verzekeringnemer, een medeverzekerde, de echtgenoot of geregistreerde partner die niet van tafel en bed is gescheiden, of een andere levensgezel van de verzekerde.
- Geen vordering op bloedverwanten in de rechte lijn, zoals ouders en kinderen.
- Geen vordering op een werknemer of de werkgever van de verzekerde, of op iemand die bij dezelfde werkgever in dienst is.
De uitsluiting vervalt wel als zo iemand aansprakelijk is wegens een omstandigheid die de uitkering zou hebben aangetast als zij aan de verzekerde zelf was toe te rekenen, zoals opzet.
Een voorbeeld. Een gast laat een kaars omvallen bij vrienden en de woning brandt uit. De opstalverzekeraar betaalt en kan zich vervolgens op de gast verhalen, meestal via diens aansprakelijkheidsverzekering. Had het inwonende kind van de verzekerde de kaars laten vallen, dan is verhaal uitgesloten, tenzij het kind de brand met opzet heeft veroorzaakt.
In de praktijk
Is je schade groter dan wat de verzekeraar uitkeert, dan ga je voor bij het verhaal op de veroorzaker. Van de bepaling dat de verzekeraar het verhaal niet ten nadele van de verzekerde uitoefent en van de uitsluiting van verhaal op naasten kan niet worden afgeweken.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Is een medeverzekerde een derde voor het regres?
Een wagenparkverzekeraar wilde de uitkering verhalen op de bestuurder van een geleasde auto die onder invloed van alcohol een eenzijdig ongeval had veroorzaakt. De Hoge Raad oordeelde dat wie op dezelfde polis is meeverzekerd, geen derde is op wie de verzekeraar door subrogatie verhaal kan nemen, en wees erop dat die lijn met ingang van 2006 in dit artikel is vastgelegd. Bevat de polis een uitdrukkelijk voorbehoud van verhaal, dan moet aan de gewone maatstaf voor algemene voorwaarden worden beoordeeld of de bestuurder daaraan gebonden is. De zaak zelf speelde nog onder het recht van vóór 2006.
-
Gaat ook het regresrecht op een medeschuldenaar over?
De verzekerde was hoofdelijk aansprakelijk en had daardoor een verhaalsrecht op zijn medeschuldenaren; de vraag was of dat recht door subrogatie op de verzekeraar overgaat. De Hoge Raad oordeelt dat zo'n verhaalsvordering moet worden aangemerkt als een vordering tot schadevergoeding ter zake van door de verzekerde geleden schade in de zin van dit artikel. De verzekeraar die uitkeert, verkrijgt dus ook dat regresrecht.
-
Hoever reikt regres bij meerdere aansprakelijken?
Een ziektekostenverzekeraar had kosten vergoed en sprak vervolgens één van meerdere hoofdelijk aansprakelijke personen aan, terwijl verhaal op een ander van hen door dit artikel was uitgesloten. De Hoge Raad oordeelde dat de verzekeraar in zo'n geval alleen het aandeel kan verhalen dat de aangesproken persoon in de onderlinge verhouding aangaat. Anders zou het verhaalsverbod langs de omweg van het regres tussen hoofdelijke schuldenaren alsnog worden omzeild.
-
Geldt het regresverbod ook voor ingeleend personeel?
Een verzekeraar die schade van zijn verzekerde had vergoed, wilde die verhalen op iemand die als ingeleende kracht op dezelfde werkvloer werkte. De Hoge Raad oordeelde dat de uitsluiting van verhaal op degene die in dienst staat tot dezelfde werkgever als de verzekerde, formeel-juridisch moet worden opgevat en dus niet geldt voor ingeleend personeel. Beslissend is daarbij het moment van de schadeveroorzakende gebeurtenis. Het hof had ingeleend personeel ten onrechte met eigen werknemers gelijkgesteld.
-
Werkt de billijkheidscorrectie door tussen verzekeraars?
Verzekeraars verhaalden op elkaar wat zij aan hun verzekerden hadden uitgekeerd. De Hoge Raad oordeelt dat de billijkheidscorrectie bij eigen schuld in de regresverhouding tussen verzekeraars op dezelfde wijze doorwerkt als zij tussen de verzekerden zelf zou gelden. Dat geldt ook wanneer die correctie samenhangt met subjectieve omstandigheden aan de zijde van de verzekerde. Door subrogatie treedt de verzekeraar immers in de rechten van zijn verzekerde, niet in een gunstiger positie.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.