Het jaarlijks kostenpercentage wordt door de kredietgever berekend overeenkomstig artikel 19 van de Richtlijn.
←
Terug 7:70a · Respijtmaatregelen voordat incasso wordt ingezet
Verder 7:72 · Plichten van de kredietbemiddelaar tegenover de consument
→
Boek 7 Artikel 71 (7:71 BW)
Berekening van het jaarlijks kostenpercentage
Wettekst
Bron: wetten.overheid.nl — Burgerlijk Wetboek Boek 7, geactualiseerd op 22 juli 2026.
Toelichting
<pHet jaarlijks kostenpercentage is het cijfer waarmee consumenten leningen met elkaar kunnen vergelijken. Dit korte artikel bepaalt dat de kredietgever dat percentage berekent volgens de rekenmethode die de Europese richtlijn waarop deze titel berust daarvoor voorschrijft. Iedere aanbieder rekent dus op dezelfde manier, zodat het getal in een offerte van de ene partij hetzelfde betekent als bij de andere.</p
Waarom een voorgeschreven methode
<pZonder vaste rekenregels kan een aanbieder de uitkomst sturen: kosten buiten de berekening laten, van een andere looptijd uitgaan of aannemen dat er meteen wordt afgelost. Het percentage zou dan meer over de marketing zeggen dan over de prijs. Door de methode vast te leggen, wordt de vergelijking eerlijk. Dat sluit aan op artikel 7:57 BW, dat bepaalt welke kosten in de totale kosten van het krediet meetellen, en op artikel 7:61 BW, dat eist dat het percentage in het contract staat samen met de aannames waarop het berust.</pWat het percentage uitdrukt
<pHet jaarlijks kostenpercentage geeft de totale kosten van het krediet weer als percentage per jaar van het totale kredietbedrag. Het is dus meer dan de rente: ook commissielonen, verplichte vergoedingen en de premie van een verplichte verzekering horen erin thuis. Twee leningen met dezelfde rente kunnen daardoor een verschillend kostenpercentage hebben, en dat verschil is precies wat de consument wil weten.</pDe rol van de aannames
<pBij sommige kredietvormen staat niet vast hoeveel er wordt opgenomen of wanneer er wordt afgelost. Denk aan een doorlopend krediet, waarbij de consument zelf bepaalt hoe hij zijn limiet gebruikt. Voor die gevallen werkt de rekenmethode met veronderstellingen, bijvoorbeeld over de opname van het volledige bedrag of over de looptijd. Die aannames moeten volgens artikel 7:61 BW in het contract worden vermeld, zodat duidelijk is onder welke veronderstellingen het genoemde percentage geldt.</p <pIemand vergelijkt twee aanbiedingen. De eerste noemt een lage rente maar rekent afsluitkosten en een verplichte verzekering; de tweede heeft een iets hogere rente en verder niets. Het jaarlijks kostenpercentage laat zien welke lening werkelijk goedkoper is, terwijl de rentepercentages op zichzelf de omgekeerde indruk wekken.</pIn de praktijk
<pVoor de consument is het advies eenvoudig: vergelijk op het jaarlijks kostenpercentage en op het totale te betalen bedrag, niet op het maandbedrag en niet op de rente alleen. Een laag maandbedrag kan het gevolg zijn van een lange looptijd en dus juist duurder uitpakken.</p <pVoor de kredietgever betekent dit artikel dat de berekening geen ruimte laat voor eigen keuzes. Wordt een kostenpost ten onrechte buiten het percentage gehouden, dan is het cijfer onjuist in de reclame en in de informatie die voor het sluiten van de overeenkomst moet worden gegeven, met de gevolgen die artikel 7:59 BW en artikel 7:60 BW daaraan verbinden. Ook in de kredietovereenkomst zelf klopt het dan niet, terwijl artikel 7:61 BW eist dat het percentage daarin wordt vermeld samen met de veronderstellingen waarop het berust.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.