Boek 7 Artikel 275 (7:275 BW)

Wie zijn huurwoning moet verlaten omdat de verhuurder de huur heeft laten beëindigen, maakt kosten: een verhuizing, nieuwe vloeren, gordijnen, aansluitingen. Dit artikel regelt dat de verhuurder daaraan meebetaalt. In het ene geval kan de rechter een bedrag vaststellen, in het andere geval moet de verhuurder bijdragen en geldt voor bepaalde woonruimte een wettelijk minimum dat elk jaar wordt aangepast.

Het artikel bevat dus twee lagen. De rechter die de vordering tot beëindiging toewijst kan een tegemoetkoming vaststellen; dat is een bevoegdheid, geen automatisme. Daarnaast is er een groep gevallen waarin de verhuurder hoe dan ook bijdraagt in de kosten die de verhuizing voor de huurder meebrengt.

Wanneer geldt dit

Het gaat alleen om huur van woonruimte en alleen om beëindiging op twee van de gronden van artikel 7:274 BW, eerste lid: de grond onder c, dringend eigen gebruik, en de grond onder e. De verplichte bijdrage is beperkter en geldt voor de gevallen die het derde lid van artikel 7:274 BW tot eigen gebruik rekent en voor de grond onder e. Wordt de huur op een andere grond beëindigd, of eindigt zij met wederzijds goedvinden, dan geeft dit artikel geen aanspraak.

De verhuurder kan zich nog terugtrekken

Voordat de rechter een bedrag vaststelt, mag hij partijen laten weten wat hij van plan is en de verhuurder een termijn geven om de opzegging in te trekken. Trekt de verhuurder in, dan blijft alleen nog een beslissing over de proceskosten over en loopt de huur gewoon door. De verhuurder kent dan het bedrag voordat hij definitief kiest, en voor de huurder betekent het dat een aangekondigd bedrag nog geen zekerheid is.

Het minimumbedrag

Voor huurders van zelfstandige woningen, woonwagens, standplaatsen en ligplaatsen staat een minimumbijdrage vast. Dat bedrag staat niet in de wet zelf: het wordt bij ministeriële regeling van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties vastgesteld en jaarlijks vóór 1 maart aangepast als de consumentenprijsindex daartoe aanleiding geeft, afgerond op hele euro's. Het actuele bedrag volgt dus uit de regeling die op dat moment geldt; door de jaarlijkse aanpassing kan het bedrag van een eerder jaar afwijken. Voor onzelfstandige woonruimte, zoals een kamer, noemt het vierde lid geen minimumbedrag.

Betaalt de gemeente de huurder al een bijdrage of vergoeding voor de verhuizing of de inrichting, dan mag de verhuurder dat in mindering brengen op zijn bijdrage. De huurder krijgt de tegemoetkoming dus niet twee keer.

Kan hiervan worden afgeweken

Niet ten nadele van de huurder. Artikel 7:282 BW verklaart de bepalingen over beëindiging van de huur van woonruimte, waaronder deze, semidwingend: een afspraak waarin de huurder afziet van de bijdrage of genoegen neemt met minder dan het minimum, houdt geen stand. Meer betalen dan het minimum mag altijd.

In de praktijk

Stel: een huurster krijgt te horen dat de verhuurder de woning nodig heeft en de rechter wijst de vordering tot beëindiging toe. Zij vraagt in dezelfde procedure om een tegemoetkoming in haar verhuis- en inrichtingskosten. Valt haar geval onder de verplichte bijdrage en huurt zij een zelfstandige woning, een woonwagen, een standplaats of een ligplaats, dan heeft zij aanspraak op ten minste het vastgestelde minimum. Valt haar geval buiten de verplichte bijdrage, dan is het aan de rechter of en hoeveel hij toekent.

Voor de huurder is het van belang de tegemoetkoming te vragen in de procedure over de beëindiging en de kosten te onderbouwen. Voor de verhuurder betekent dit artikel dat een beëindiging op deze gronden behalve proceskosten ook een bijdrage in de verhuiskosten van de huurder kan meebrengen, en dat de rechter hem de gelegenheid kan geven de opzegging in te trekken voordat het bedrag definitief wordt.