- De rechter kan in zijn beslissing tot toewijzing van de vordering een bedrag vaststellen dat de verhuurder aan de huurder of aan degene aan wie bevoegdelijk is onderverhuurd, moet betalen ter tegemoetkoming in diens verhuis- en inrichtingskosten.
- Alvorens een beslissing te geven waarin een bedrag als bedoeld in lid 1 wordt vastgesteld, brengt de rechter zijn voornemen ter kennis van partijen en stelt hij een termijn vast waarbinnen de verhuurder de bevoegdheid heeft de vordering in te trekken.
- Indien de verhuurder binnen deze termijn zijn vordering intrekt, geeft de rechter slechts een beslissing over de proceskosten.
Boek 7 Artikel 297 (7:297 BW)
Tegemoetkoming in de verhuiskosten bij het einde van winkelhuur
Wettekst
Bron: wetten.overheid.nl — Burgerlijk Wetboek Boek 7, geactualiseerd op 22 juli 2026.
Toelichting
Een ondernemer die zijn winkel of horecazaak moet verlaten omdat de rechter de huur laat eindigen, staat voor forse kosten: verhuizen, een nieuw pand inrichten, opnieuw beginnen. Dit artikel geeft de rechter de mogelijkheid om in diezelfde beslissing een bedrag vast te stellen dat de verhuurder daaraan moet bijdragen. De verhuurder krijgt daarbij de kans zich terug te trekken voordat het bedrag definitief wordt.
Voor wie geldt dit
De bepaling hoort bij de regeling voor bedrijfsruimte: winkels, horeca, hotels, kampeerbedrijven en de daarmee gelijkgestelde ruimten. Zij geldt niet voor kantoren of loodsen. Behalve de huurder kan ook een onderhuurder een tegemoetkoming krijgen, als de huurder tot die onderverhuur bevoegd was. Of dat zo is, volgt uit de huurovereenkomst en uit artikel 7:221 BW, dat de huurder in beginsel toestaat het gehuurde aan een ander in gebruik te geven, tenzij hij moest vermoeden dat de verhuurder daartegen redelijke bezwaren zou hebben.
Een bevoegdheid, geen automatisme
De rechter kan een bedrag vaststellen; hij hoeft het niet. Er is geen minimumbedrag en er is geen vaste rekenmethode in de wet. Een uitdrukkelijk verzoek in de procedure, met een onderbouwing van de kosten, geeft de rechter iets om op te beslissen: offertes voor de verhuizing, kosten van demontage en opbouw van de inrichting, aansluitkosten. Hoe concreter dat is, hoe beter de rechter er iets mee kan.
De verhuurder kan zich bedenken
Voordat de rechter een beslissing geeft waarin zo'n bedrag staat, moet hij partijen laten weten dat hij dat van plan is en de verhuurder een termijn geven om zijn vordering in te trekken. Het tweede lid formuleert dat als een verplichting van de rechter: de verhuurder kent het bedrag dus voordat de beëindiging een feit is.
Trekt de verhuurder binnen die termijn zijn vordering in, dan beslist de rechter alleen nog over de proceskosten. De huur loopt dan gewoon door en de huurder blijft in het pand. Voor de huurder betekent dat: een aangekondigd bedrag is nog geen zekerheid, en de hoogte van de tegemoetkoming kan voor de verhuurder een reden zijn van beëindiging af te zien.
- Vraag erom in de procedure. Een onderbouwd verzoek geeft de rechter iets om op te beslissen.
- Onderbouw de kosten. Het gaat om de kosten van de verhuizing en van het inrichten elders, zoals transport, demontage en opbouw en aansluitingen. Welke posten de rechter meeneemt, hangt af van de omstandigheden van het geval.
- Denk aan de onderhuurder. Ook wie bevoegd van de huurder heeft ondergehuurd en het pand moet verlaten, kan de rechter om een tegemoetkoming vragen.
Een voorbeeld: een kleine speciaalzaak moet het pand verlaten omdat de verhuurder er zelf een zaak wil beginnen. De rechter laat weten dat hij de vordering wil toewijzen met een tegemoetkoming in de verhuis- en inrichtingskosten. De verhuurder rekent na en trekt zijn vordering in; de winkel blijft zitten en er volgt alleen nog een beslissing over de proceskosten.
In de praktijk
Voor de huurder is dit een punt om vroeg in de procedure aan te snijden, met een overzicht van de verwachte kosten van verhuizing en herinrichting. Voor de verhuurder betekent het artikel dat de kosten van beëindiging niet beperkt hoeven te blijven tot de procedure, en dat hij op het moment dat het bedrag bekend wordt nog kan kiezen om zijn vordering in te trekken.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Valt goodwill onder verhuis- en inrichtingskosten?
Na beëindiging van de huur wegens dringend persoonlijk gebruik vroeg de huurder een tegemoetkoming die ook een vergoeding voor goodwill omvatte. De Hoge Raad besliste dat deze bepaling geen algemene bevoegdheid geeft tot schadeloosstelling in verband met het betrekken van een nieuwe locatie, maar alleen tot vergoeding van de in de wet omschreven kostenposten. Goodwill valt daar niet onder, omdat die ziet op de winstverwachting van het bedrijf en niet op verhuizen en inrichten. De tegemoetkoming is dus beperkt van omvang.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.